Watervallen, tafelbergen en grotten

Dit stond Núria en mij te wachten in Chapada Diamantina, een nationaal park dat groter is dan Nederland en op ongeveer 7 uur per (ijskoude) nachtbus van Salvador ligt. Duf stapten we om 5 uur ‘s ochtends de bus uit en tot onze verbazing stond er iemand klaar met ons naambordje, terwijl we toch echt niks hadden geboekt. Hij wist waarschijnlijk dat we die tijd zouden aankomen, omdat we informatie hadden opgevraagd over dagtours in Chapada Diamantina. We zijn toch maar met deze persoon, Manuel, meegegaan naar zijn hostel en dat bleek een goede keuze. Het hostel ligt midden in het koloniale centrum van Lencois, een stadje dat centraal in Chapada Diamantina gelegen is, en heeft een mooie tuin met hangmatten. Heerlijk om in uit te rusten na een zware hike, want die stonden op de planning.

Gelijk na aankomst konden we al een tour boeken die om 8:30 zou vertrekken. Hadden wij nog even de tijd om ons op te frissen en wat bij te slapen. Na een heerlijk ontbijtje werden we opgehaald door een gids en twee andere personen om naar de grotten Poco Encantada en Poco Azul te gaan. Dit zijn grotten met helderblauw water, waar tussen april en september zonlicht in valt, wat een prachtig effect geeft. We hadden geluk, want de zonnestraal was goed zichtbaar in de Poco Encantada. Daarna konden we een duik nemen in het heldere water van de Poco Azul, waar je ook kleine garnaaltjes zag zwemmen. Een mooie dag!

Prachtig gezicht hoe de zonnestraal naar binnen valt

Prachtig gezicht hoe de zonnestraal naar binnen valt

Frisse duik in het helderblauwe water

Frisse duik in het helderblauwe water

De dag erna hebben we nog een dagtocht gedaan naar alle hoogtepunten in de omgeving van Lencois, en dat zijn er nogal wat. De tour begon bij de mooie waterval Poco do Diablo waar we in een half uur naartoe zijn gehiked over stenen en door regenwoud. De volgende stop zou de Morro do Pai Inacio zijn, een tafelberg met prachtig uitzicht over de omgeving en andere tafelbergen. Helaas regende het, dus besloten we eerst naar een grot te gaan en te hopen dat het zou opklaren. Toen we aankwamen bij de grot scheen het zonnetje al en begonnen we aan een mooie afdaling naar de ingang van de grot Lapa Doce door de tweede vegetatiesoort die we tegenkwamen: sertâo. Dit is een dorre woestijnachtige omgeving waar cactussen en andere planten groeien die goed zonder al te veel water kunnen. Mooi om te zien dat regenwoud en ‘woestijn’ zo dicht bij elkaar kunnen liggen.

Gruta Lapa Doce is een spectaculaire 1 km lange grot met een aparte in- en uitgang en vele stalagnieten en tieten, en kristalrotsen. De naam zegt het al –  Chapada Diamantina – dit nationale park was vroeger een mijngebied waar vele diamanten werden gevonden, zo ook in deze grot. Op een gegeven moment deed de gids het licht uit en konden we in stilte ervaren hoe het is om letterlijk geen hand voor ogen te zien. Een meditatief momentje :)! Na de Lapa Doce bezochten we nog een andere grot en een helderblauw meer, Lagoa Pratinha, om daarna snel naar ons hoogtepunt van de dag te gaan: de zonsondergang bij Morro do Pai Inacio. En die krijg je niet voor niets, de 300 meter hoge rots moet eerst beklommen worden. Het uitzicht op de omliggende tafelbergen was werkelijk prachtig en terwijl de zon onderging vertelde de gids een legende over deze rots. Een magisch moment!

Uitzicht op de andere tafelbergen in de omgeving

Uitzicht op de andere tafelbergen in de omgeving

Helaas was het toen tijd om afscheid te nemen van Núria, die weer terugkeerde naar Spanje. Ik kon echter nog geen afscheid nemen van Chapada Diamantina en besloot mijn verblijf met een paar dagen te verlengen. Ondertussen was ik ook al aan de praat geraakt met een broer en zus uit Duitsland, die de volgende dag een hike op de planning hadden staan naar de waterval Sosseigo. Ik was eigenlijk heel moe, maar wilde toch meegaan, omdat het hele mooie wandeling moest zijn. En dat was het zeker, maar ook heel zwaar. 3 uur lang klimmen en klauteren over rotsblokken, door regenwoud en riviertjes, om uiteindelijk beloond te worden met een lunch bij de mooie Sosseigo waterval. Daarna moesten we nog eens 3 uur terug over hetzelfde pad in de volle zon en dat was eigenlijk iets te veel van het goede. Ik raakte erg vermoeid, door het rotsklimmen en omdat ik bij elke stap na moest denken waar ik mijn voeten kon zetten. Toen we thuiskwamen zag ik lijkbleek, was ik draaierig en ben ik gelijk naar bed gegaan, hopende dat een goede nacht slaap me goed zou doen.

Helaas was dit niet het geval en bleef ik me 2 dagen waardeloos voelen. Aangezien ik me in Pipa ook al niet 100% voelde, leek het me beter om het even rustig aan te doen. Geen gesjouw met mijn backpack van plaats naar plaats, maar een paar rustige dagen in een hangmat met een boekje erbij. Ik boekte ook gelijk een vlucht naar Rio de Janeiro voor een week later, wat me een 30 uur durende busrit in de airco bespaarde. Na een paar dagen was ik weer opgeknapt en kon ik met Coen en Sander, 2 Nederlanders die in hetzelfde hostel verbleven, mee op een hike naar de Fumaca waterval. Dit is de op 1 na hoogste waterval van Brazilie met ca. 400 meter hoogte. Eigenlijk kan je het niet echt een waterval noemen, want het weinige water dat naar beneden valt, wordt door de wind weer omhoog geblazen en verandert in een fijne mist. Een mooi en apart gezicht op angstwekkende hoogte, want je kijkt zo 400 meter de diepte in. Na vele foto’s gemaakt te hebben van dit mooie natuurverschijnsel werd het tijd om terug te keren, want we zagen donkere wolken op ons af komen die niet veel goeds voorspelden. Een tijdje later begon het in de verte inderdaad te stortregenen, maar tegelijkertijd ging de zon onder, wat voor de mooiste en meest felgekleurde regenboog zorgde die ik ooit heb gezien. Ik raak niet snel in extase van iets, maar de adrenaline stroomde door mijn lichaam en de wow-momenten volgden zich in rap tempo op. Als je dacht dat de kleuren niet meer feller konden worden, leek de regenboog nog meer in vuur en vlam te staan. Super!!

Prachtige dubbele regenboog

Ik ben uiteindelijk 10 dagen in Chapada Diamantina geweest, veel langer dan ik gepland had, maar het was meer dan de moeite waard! Ik nam de dagbus terug naar Salvador, zodat ik het landschap kon zien veranderen onderweg. Het deed me een beetje denken aan foto’s die ik gezien heb van het zuiden van de Verenigde Staten. Droog, rood landschap met hier en daar een omheinde ranch en mannen op paarden die hun vee bij elkaar houden. Het gaucho/cowboy gevoel kwam helemaal naar boven. Terug in Salvodor was de zon inmiddels ook gaan schijnen, dus heb ik nogmaals een stadstour gedaan en alle gekleurde huisjes in zon bekeken. Zag er toch een heel stuk beter uit :)! Ook ‘s avonds was er veel te doen, want de dinsdagavond is de ‘night to go out’. Samba- en drumbands spelen live op straat en iedereen danst mee met een caipirinha of biertje in de hand. Toch nog een goed gevoel overgehouden aan Salvador! Tevreden nam ik afgelopen donderdag het vliegtuig naar Rio de Janeiro, waar jullie snel meer over horen!

Mijn locatie State of Bahia, Brazil.

4 reacties op “Watervallen, tafelbergen en grotten

  1. he lieverd, weer genoten van je verslag. Inderdaad ongekend die kleuren van de regenboog en dan zie ik het op een foto. Moet zeer indrukwekkend zijn geweest,. Nu in Rio de Janeiro. Kijk het volgende verslag weer tegemoet. Dikke kus, marijke

  2. Lieve Anne,

    Wat een mooie tochten heb je weer gemaakt. We vonden het wel grappig, dat jullie opgewacht werden op zo’n tijdstip, waarop je alleen maar zwervers o.i.d. tegen kan komen. Hoe lang zou die man niet gewacht hebben??? Heb je dat wel eens aan hem gevraagd? De foto’s : daar hebben we weer van zitten genieten. Veel plezier in Rio en tot op de Skype !!

    Mam en pap

    • Hallo Anne

      Ik heb zojuist al je foto,s gezien en je verslagen gelezen, zo te zien heb je al heel veel beleefd en veel moois bekeken.
      het weer is niet altijd je dat begrijp ik uit wat ik lees, maar je geniet wel van alles. Je vliegt ook zo weer een eind verder en is het ook soms zo weer prachtig weer. Je hebt ook hele mooie foto’s gemaakt en dit zijn er vanzelf maar een paar je komt vast met een paar duizend foto’s thuis.
      Anne geniet maar veel van de mooie natuur en alle dorpen en steden die je tegen komt en vanzelf ook de prachtige natuur overal .Hierbij de hartelijke groeten van je buurtjes en het beste gewenst, dag hoor.

      • Hoi Anne, wat schrijf je weer heerlijke belevenissen met prachtige plaatjes, dank dat je ons/ mij zo mee laat genieten. Ik kijk uit naar je volgende verhaal.ik hoop dat je verkoudheid snel overgaat!!!!
        Lieve groeten en een kus,
        José

Reacties zijn gesloten.