Vakantie in Uruguay

Na weken onderweg te zijn wordt het reizen je wel eens te veel. Het steeds in- en uitpakken van je backpack, het zeulen met zware tassen, het constant moeten beslissen waar je naartoe gaat en wat je gaat doen, het steeds weer ontmoeten en afscheid nemen van mensen, steeds weer dezelfde vragen aanhoren en het vertellen van dezelfde verhalen over waar je bent geweest en waar je naartoe gaat. Je wordt er moe van. Als je dit punt hebt bereikt, dan weet je dat het tijd is voor vakantie. Even helemaal weg van alles, de frisse buitenlucht in, naar een plaats waar niet veel mensen komen, waar geen internet is, geen tv, niet te veel prikkels. Zo’n plaats heb ik gevonden in Uruguay; het kleinste Spaanstalige land van Zuid-Amerika, ingeklemd tussen giganten Brazilië en Argentinië, en vooral bekend als het land van Luis Suárez, vlees en gaucho’s.

De vuurtoren en oude binnenstad van Colonia del Sacramento

De vuurtoren en oude binnenstad van Colonia del Sacramento

Vanuit wereldstad Buenos Aires gaat er een ferry naar het pittoreske stadje Colonia del Sacramento in Uruguay, dat aan de overkant van de Rio del Plata in Uruguay gelegen is. Dit stadje, gebouwd door de Portugezen, is zo klein dat je het in een paar uur hebt gezien en wordt vaak als dagtocht aangedaan door toeristen uit Buenos Aires. Ik had iets anders in gedachten. Na een paar uur door Colonia gestruind te hebben, nam ik de bus naar Colonia Valdense, een dorp in het mooie binnenland. Aldaar stond een taxi op mij te wachten die me naar mijn oase van rust, Estancia El Galope, bracht. Deze ranch ligt prachtig tussen de weilanden, waar de koeien en paarden op hun gemakje staan te grazen. Ik werd warm welkom geheten door Monica en Miguel, de eigenaren van de ranch, en al gauw stond er een heerlijke kaasfondue op tafel met salade uit eigen tuin, zelfgebakken brood en door de buren geproduceerde wijn en olijfolie. Een beter begin kon ik me niet wensen! Ook het tafelgezelschap was vermakelijk en aangezien er geen tv en internet was, kwamen we de uren door met ouderwets gezellige spelletjes en goede gesprekken bij het haardvuur. Dit is zeldzaam, want sinds het WiFi tijdperk lijken de meeste backpackers meer tijd te besteden aan hun computer en telefoon, dan aan hun medereizigers.

Estancia El Galope, rust en een prachtig uitzicht over de weilanden vanaf de veranda

Estancia El Galope, rust en een prachtig uitzicht over de weilanden vanaf de veranda

Wijn, heerlijk eten en goed gezelschap in Estancia El Galope

Wijn, heerlijk eten en goed gezelschap in Estancia El Galope

Na een heerlijk rustige nacht stonden er de volgende morgen een aantal paarden tot onze beschikking en na een korte paardrijles verkenden we, onder begeleiding van gaucho Miguel, het Uruguayaanse platteland en de Zwitserse kolonie waarin de ranch gelegen is. Na al dat intensieve gehobbel en gestuiter verdienden mijn billetjes wel wat rust en gelukkig werd hier rekening mee gehouden, want de sauna van de estancia werd gereedgemaakt voor een urenlange ontspansessie. Dat was wel nodig ook, want mijn billen stond alweer een nieuwe uitdaging te wachten: een fietstocht. En niet zomaar een fietstocht, maar één die heuvel op en af ging over hobbelige zandweggetjes én op de meest gammele fiets die ik ooit heb gezien, aangezien mijn zadel steeds achterover viel. De bestemming: Nueva Helvetica, oftewel Nieuw Zwitserland. Een dorp waar veel Zwitserse immigranten wonen, waar de straten Duitse namen hebben als Frau Vogel en waar de kerk je meer aan Europa dan aan Zuid-Amerika doet denken. Ondanks dat ik mezelf rust voorgeschreven had, waren dit weer leuke, maar intensieve dagen, dus was ik voor het eerst in mijn leven blij dat het 2 dagen stortregende. Nu had ik een excuus om even lekker helemaal niets te doen, bij het haardvuur te zitten lezen, muziek te luisteren en spelletjes te spelen.

De 'Zwitserse' kerk van Nueva Helvetica

De ‘Zwitserse’ kerk van Nueva Helvetica

Ondertussen was er ook een Frans koppel gearriveerd, Marielle en Eric, die sinds kort in de hoofdstad Montevideo wonen. Dat zij met de auto waren gekomen pakte voor mij goed uit, want ze boden aan om me naar mijn hostel in Montevideo te rijden. Dit hostel bleek volgeboekt en zo kwam het dat ik mijn eerste couchsurf ervaring had op mijn reis, bij Marielle en Eric thuis. Ze waren ontzettend gastvrij; namen me mee naar een etentje bij hun vrienden, reden me van hot naar her om de stad te verkennen, leenden me een fiets zodat ik langs het strand over de Rambla boulevard kon rijden, waar veel inwoners van Montevideo in het weekend samenkomen om te sporten en te relaxen, en kookten heerlijke diners en lunches. Bovendien was ik even in een huiselijke omgeving en kon ik lekker in mijn kloffie op de bank tv kijken, zonder dat er iemand raar opkijkt.

Het mooiste plein in Montevideo

Het mooiste plein in Montevideo

Marielle en Eric hadden vakantie, dus als ik er even op uit wilde, hoefde ik maar een gil te geven en de auto werd de garage uitgereden. Zo zijn we naar het centrum van Montevideo gegaan om alle bezienswaardigheden te bekijken en hebben we geluncht in de Mercado del Puerto, een omgebouwde stationshal waar nu tientallen restaurantjes gevestigd zijn die vooral heel veel vlees van de grill serveren. De Uruguayanen zijn de grootste vleeseters ter wereld, met een aardig gemiddelde van 90 kg per persoon per jaar. Wij kwamen aardig in de buurt van dit gemiddelde met onze parilla; een pan vol met vlees, zoals bloedworst, darmen, speklapjes biefstuk en gegrilde kip. De eerste twee heb ik maar aan de Fransen overgelaten, aangezien ze in Frankrijk wel vaker ‘aparte’ vleessoorten op het menu hebben staan, maar van de biefstuk en kip heb ik heerlijk gesmuld!

Onze gigantische parilla

Onze gigantische parilla

Nog een aantal opvallende dingen die ik in Montevideo ben tegengekomen: iedereen drinkt mate, een kruidige, sterke thee die een opwekkend effect heeft. De theeblaadjes worden in een rond ijzeren/leren bekertje gestopt, men doet er heet water bij uit de thermoskan en de thee wordt gedronken met een ijzeren rietje die de theeblaadjes tegenhoudt. Een opvallend gezicht, aangezien werkelijk iedereen met een thermoskan onder de oksel loopt en de drinkbeker met rietje in de hand. Een dag zonder mate is een dag niet geleefd. Persoonlijk vind ik het niet om weg te krijgen. Ook wordt marihuana hier binnenkort gelegaliseerd, waardoor je straks de rare combinatie krijgt van de verkwikkende mate en de loom makende joints. Ik ben benieuwd hoe dat gaat uitpakken.

Niet mijn foto, maar een goed voorbeeld van een gemiddelde Uruguayaanse mate drinker

Niet mijn foto, maar een goed voorbeeld van een gemiddelde Uruguayaanse mate drinker

Ondanks dat Uruguay dus een vrij modern en progressief land is, wordt het vuilnis nog steeds opgehaald met paard en wagen, lijken ze op de radiozenders te zijn blijven hangen in de jaren 80 en vond ik op een maandagmorgen midden op straat 2 dode kippen omringt met popcorn. Je zou denken dat ze per ongeluk van een veewagen waren gevallen, al is de popcorn een beetje vreemd, maar een paar dagen later vond Marielle nog een dode kip, dit keer omringt door fruit. Na uitgebreid onderzoek vertelde ze me later dat dit een ritueel was om de goden, of God, te vereren.

Met Marielle en Eric (rechts)

Met Marielle en Eric (rechts)

Uruguay, een mooi land met een aantal ongewone gebruiken, maar vooral mijn oase van huiselijke rust en onbegrensde gastvrijheid. Het was niet hetzelfde geweest als ik Monica, Miguel, Marielle en Eric niet had ontmoet. Waarschijnlijk had ik het land dan, net als veel andere toeristen, veel te snel bereisd en beoordeeld. Na deze anderhalve week vakantie ben ik weer helemaal opgeladen om aan mijn reis door het ruige Patagonië te beginnen.

Mijn locatie Nueva Helvecia, Colonia Department, Uruguay.

6 reacties op “Vakantie in Uruguay

  1. Hey Anne,

    Wat leuk om te lezen wat je allemaal gedaan hebt! Erg spectaculair. Ook leuk dat je echt andere dingen doet dan de meeste toeristen. De meeste toeristen zullen iig geen modderbad nemen :)_ De afwisseling van grote steden en stilte maakt het zo te lezen echt een reis van uitersten. Wel lekker dat je nu kunt uitrusten op het platteland van Uruquay.

    Ondanks dat je vaak hetzelfde verhaal moet vertellen, toch leuk om te lezen dat je veel mensen tegenkomt, waar je mee optrekt. Kun je toch je belevenissen delen met mensen die erbij waren!

    Alvast heel veel plezier in Argentinië!

    Groeten, Robert

  2. Hey meis! wat een mooie dingen maak je toch mee! Hopelijk ben je lekker tot rust gekomen. en uruguay gaan elias en ik onthouden. die vleeseet cultuur staat ons wel aan ;p. veel plezier nog. xxxx

    • Lieve Anne,
      Ik hoop dat ik het zo goed doe, want ik wil je op deze manier even een hele dikke knuffel en goede feestdagen toezenden. Ik geloof dat je het wel goed naar je zin hebt. Fijn voor je!!!
      Heel veel liefs uit Harderwijk,
      Gerrit en Yvon

  3. Ha die Anne, wat een leuk verhaal heb je weer geschreven. Ik zou zo zin krijgen in zo’n rustige vakantie. En wat een plek; die ranch bedoel ik dan. Het klinkt ook wel goed: Een vakantie nodig hebben tijdens je reis, wat toch ook vakantie is, volgens mij. Maar om terug te komen op je schrijfkunsten, een erfenis van paps, denk je ook niet?? Ik weet het wel zeker.
    Ga zo door en wij genieten :))
    Mam

    • Hoi Anne, ik heb even zitten dromen bij je verslag en je foto’s heerlijk, dankjewel, en ook helemaal super dat je jezelf even rust gegund hebt. Nu kan je er weer opgeladen tegenaan ! Volgens mij klopt het wel dat je op het juiste moment de juiste mensen tegen komt, zoals voor jou Mariëlle en Eric…….,en dan nu weer verder, op naar je volgende avontuur/belevenis .
      Hele goeie reis verder, maar ook een fijne en bijzondere jaarwisseling ,een goed begin en een super 2014 voor jou
      Liefs,
      José

  4. Hoi Anne, Wat fijn te horen dat je het even over een andere boeg hebt gegooid, zodat je weer een beetje tot jezelf kon komen. Hierdoor zul je weer lekker genieten van de dingen die je meemaakt. Wat fijn is, dat je zulke lieve mensen ontmoet, die je nog van alles laten zien ook. Blijf bij jezelf zou ik zeggen en geniet. Liefs Nel

Reacties zijn gesloten.