Eerste dagen in Brazilië

Na een week hard zwoegen, om mijn spullen netjes achter te laten en mijn vriendinnen en familie nog even te kunnen zien, ben ik afgelopen dinsdag op het vliegtuig naar Brazilië gestapt. Naar Natal om precies te zijn. Keek ik al weken/maanden/jaren uit naar mijn reis, toen het moment daar was, voelde het erg vreemd. Ik heb in de afgelopen jaren mijn fantasie vaak losgelaten op deze reis en heb ‘m in mijn hoofd al wel 20 keer gemaakt, maar nu is het zover en ga ik het daadwerkelijk beleven. Waarschijnlijk afwijkend van hoe ik het heb voorgesteld. Op de een of andere manier voelt het op dit moment alsof ik er nog niet klaar voor ben, omdat het altijd een kwestie van lange termijn is geweest, of ben ik bang dat het niet aan mijn verwachtingen zal voldoen, het niet kan tippen aan mijn gedachtespinsels van de afgelopen jaren. Vermoedelijk een bijwerking van de vermoeidheid die bij mijn jetlag komt kijken (het is hier 5 uur vroeger). Ik heb de afgelopen dagen flink op mezelf ingepraat, dat het allemaal wel goed komt en dat dit gewoon hoort bij de eerste dagen.

Mijn andere reizen begonnen ook allemaal anders, vanuit een punt waar ik al een tijdje verbleef om te studeren of stage te lopen. Vertrouwen en gewenning met de bestemming waren al ontwikkeld. Ook waren er altijd mensen waarmee ik op kon trekken, vaak Nederlanders of andere nationaliteiten die in ieder geval Engels of Spaans spraken. Hier is dat niet het geval. Alle mensen die in het hostel verblijven zijn Brazilianen die geen of nauwelijks Engels spreken, en die hier zijn om te studeren of op vakantie zijn in Natal, en niet verder zullen reizen. Dit helpt natuurlijk ook niet echt, om me op me gemak te laten voelen. Al met al moet ik nog heel erg wennen, maar ik heb er vertrouwen in dat hier verandering in zal komen wanneer ik verder ga reizen, activiteiten ga ondernemen en meer mensen leer kennen.

Gisteren was al een goed begin. Het niet goed kunnen communiceren met mijn hostelgenoten heeft namelijk ook wel weer een grappige kant. Naast het nodige handen- en voetenwerk bezit mijn Braziliaanse kamergenoot Lorena een iPad met Google Translate app, waarmee we met elkaar ‘praten’. Zij typt haar Portugese zin in en ik antwoord in het Engels. Prima hulpmiddel, mits de zin op de goede manier wordt vertaald door Google en de schrijver alle informatie goed invoert. Zo vroeg Lorena me gisteren of ik met haar en haar vriendinnen meeging naar het strand. ‘We know the beaches, you want to go with us?’ Tuurlijk wilde ik mee! Zij moesten ’s ochtends nog studeren en zouden me om 10 uur oppikken in het hostel. Om 9 uur zat ik heerlijk rustig te ontbijten, toen de eigenares van het hostel naar me toekwam met de mededeling dat ik om 9:30 zou worden opgehaald voor de Buggy tour. Huh??? Ik had toch niets geboekt? Ik zou met Lorena naar het strand gaan… ‘Ja dat klopt, Lorena en haar vriendinnen gaan met een buggy tour langs de stranden van Natal.’ En zo zat ik een uur later met Lorena, 2 vriendinnen en de chauffeur Igor in een buggy, en raceten we met soms 100km per uur langs de kustlijn en over de duinen rondom Natal. Igor, die werkelijk iedereen leek te kennen in Natal en omgeving en iedere man standaard begroet met ‘Professor’, vertelde ondertussen honderduit over de omgeving, wat heel interessant zou zijn geweest als ik het kon verstaan, maar ook dit kon helaas alleen in het Portugees. Af en toe kreeg ik een update waar we waren in gebrekkig Engels. De rit zelf was geweldig; de wind door je haren, zonnetje op je gezicht (en zand in je gezicht), adrenaline door je lichaam, vanwege de vele slippartijen, en mooie uitzichten vanaf het strand en de duinen. Het deed me erg goed en ik kon wat van het onbestemde gevoel van me afzetten.

Uitzicht op strand en Natal

Uitzicht op strand en Natal

Vandaag staat er nog een dagje strand in Ponta Negra, waar ik verblijf, op het programma en morgen ga ik verder naar Pipa, wat een relaxed stranddorp in een hele mooie omgeving moet zijn. Hier verblijven ook wat Nederlanders die ik tijdens de heenvlucht heb leren kennen, dus wellicht kom ik ze daar tegen. Foto’s volgen op Facebook en via een andere site (ik weet nog niet welke), en hopelijk snel een wat positiever bericht!



Mijn locatie Natal, State of Rio Grande do Norte, Brazil.

8 reacties op “Eerste dagen in Brazilië

  1. Lieve Anne! Helemaal niet gek dat je je nu een beetje vreemd voelt, eerste keer dat je op reis bent zonder dat je voor een stage/onderzoek gaat. Dat zou ik ook wel apart vinden, maar het went vast wel en je zult natuurlijk minder leuke dagen hebben maar vooral ook heel veel bijzondere dingen meemaken! En hier gaat alles gewoon z’n gangetje terwijl jij rondcrost over Braziliaanse stranden :) dus gewoon super-te-gek-gaaf-cool-enzenz dat jij het gewoon doet en je langgedroomde reis eindelijk gaat maken! Het zal vast heel anders zijn dan in je gedachten vooraf, maar dat is het mooie van reizen. Wij reizen vanaf hier met je mee, en als je je even niet zo goed voelt – bel/mail/whatsapp gewoon :) xx Roos

  2. lieve nicht, hoop dat je je nu wat beter voelt. Er is voorafgaand natuurlijk ook heel veel gebeurd. Een lange reis, het speelt allemaal mee. Ik kijk weer uit naar je volgende verslag en komplimenten hoe je alles verwoord.
    Opa en Oma zijn hier en hebben het eerste schrijven met foto al van je vader ontvangen. Ze vinden het ook jammer dat het zo moest beginnen maar ze hopen dat het nu beter met je gaat. Ook kijken ze weer uit naar het volgende verslag. Ook namens hen een hele fijne tijd en ik ga proberen als ze hier weer een keertje zijn te skypen.. Veel liefs van ons drietjes. xxx

  3. Hey Anne!

    Denk dat t nirmaal is dat je he zo voelt in t begin. De vermoeidheid, het afscheid nemen van je familue en vrienden en t onbekende. Vanaf nu kun je lekker genieten. Per dag bekijken wat je doet en waar je zin in hebt. Geniet ervan en leef bij de dag. Ik zie t al helemaal voor me t strandverhaal. Pas goed op jezelf.

  4. Lieve Anne,
    Op 12 augustus had ik een reactie geplaatst die niet aangekomen is, i.v.m. het ontbreken van de link. Toch wil ik dit alsnog doen, al hoort het bij het vorige stuk. Na onze heerlijke vakantie in Italie ben je aan de gang gegaan met de laatste voorbereidingen. Afscheid nemen van vrienden en familie, en….je rugzak pakken, wat mij heel moeilijk lijkt, vooral voor jou!!! Gelukkig is dit geen crisis geworden, maar wel erg vermoeiend, omdat je alle verhuisdozen gesorteerd en alles keurig ingepakt hebt achtergelaten. Mijn complimenten!!! Het is voor paps en mij ook best spannend om jou zo’n tijd niet te zien. Gelukkig hebben we Skype, dat hielp mij de vorige keren ook om jou iets minder te missen. Afgelopen dinsdag was het wel erg vroeg opstaan op mijn vrije dag. Jou naar Schiphol brengen…sniksnik…. maar je gaat nu lekker genieten van alle nieuwe dingen/mensen /etc. En laat ons meegenieten door jou verhalen en foto’s !!! We reizen gewoon met je mee.
    Dinsdagavond om 23.45 uur ging de telefoon. Je was op de plaats van bestemming aangekomen, wat toch weer een opluchting is. Je eerste trip Zit er al weer op: racen over het strand. Met 3 Braziliaanse meiden en jij als enige blonde. Skypen lukte gelukkig ook weer, want dat was lang geleden. Lieve meid, neem je rust en vooral genieten van wat de volgende dag zal brengen.
    Kus, mam en pap

  5. (uhm, ok had een hele reactie getypt en toen een error: weg verhaal. opnieuw :()

    Lieve Anne,

    Maak je geen zorgen, het is normaal. Dat had ik ook op het begin! Het is ook wat, na weken, maanden, jaren naar zoiets te hebben uitgekeken en opeens beseffen dat je bent waar je wilde zijn. Want waar moet je beginnen? Ik had opeens heimwee, terwijl ik dat NOOIT eerder heb gehad. Het klopt dat wij vaker hebben gereisd, waarvan ook vaak met doel (scriptie/stage/studeren in het buitenland). En nu heb je alle tijd om alleen te genieten.. En de gemiddelde mens moet daar gewoon aan wennen :P. Laat het allemaal rustig op je inwerken, probeer niet te veel te forceren en van jezelf te moeten/willen, maar ga gewoon waar de wind je brengt.. Je hebt ultieme vrijheid. Vind je het ergens leuk, dan blijf je hangen. Vind je het niet leuk, dan ga je verder. Het is up to you. Ik weet zeker dat je uiteindelijk je weg zult vinden en zult genieten van alles wat je meemaakt. En zoals Elle zegt, Nederland blijft… Nederland. En Brazilie, ja dat is BRAZILIE! Teleurstelling is daar niet mogelijk als je het mij vraagt :). Doe rustig aan.. en je kan me altijd appen ;). Liefs xxx

    • Lieve Zu,

      Heb ik ook vaak op deze site, ERROR, grrrr. Bedankt voor je lieve reactie, net wat ik nodig had :)! Ik had inderdaad een soort van heimwee, maar gelukkig ebt dat beetje bij beetje weg. Ik heb vandaag een heerlijk rustig dagje gehad en ga morgen verder naar mijn volgende bestemming Pipa :). Heb er veel zin in! Inderdaad denk ik niet dat teleurstelling en Brazilië samen gaan :).

      xxx

  6. Lieve Anne,

    Meer dan normaal en niets om je zorgen over te maken. Precies doen waar je je goed bij voeld en heerlijk genieten. Het is ook gek en wennen dat het nu ineens zover is. Maar vergeet niet je mist hier niets.. De NS roept zijn vertraging om en de eerste regendruppeltjes vallen..

    Liefs, Elle

    • Lieve Elle,

      Bedankt voor je lieve reactie! Ik weet ook wel dat het normaal is in zo’n situatie, maar toch kon ik het niet van me afzetten. Na een heerlijk dagje strand, jullie reacties en geskyped te hebben met m’n ouders, gaat het al veel beter :)!

      xxx

Reacties zijn gesloten.